Die ene glimlach.



Weggedrukt door het leven,
als stenen verhard.
Blijdschap en vreugde als een
vage herinnering uit
een lang verleden, geen oog meer
voor het heden.
Gerimpelde handen tastend
naar liefde in een veranderde wereld.
Een glimlach van een kind
en de zon verscheen aan de horizon
van het heden.

11-03-2005
Gedicht van Henk Banis
Website Henk Banis
E-mail
meer gedichten